Pola Polańska

Zajmę się tym… „później”. Czy Tobie również często zdarza się to mówić i
tak robić?
Ile rzeczy udało Ci się w ten sposób przełożyć? Co się z nimi potem stało?
Niektóre nigdy się nie wydarzyły, inne - tylko częściowo? Z żadnego z tych
scenariuszy nie byłeś zadowolony? O tak, to dość powszechny przejaw
zachowania zwanego „prokrastynacją” od łacińskiego słowa "procrastino"1
– odroczyć, zwlekać, odkładać na jutro

PROKRASTYNACJA – zwlekanie ze zrobieniem czegoś, odkładanie na jutro

A czy wiesz dlaczego to robisz? Czy fakt przełożenia tych spraw przyniósł Ci
ulgę? Zmniejszył stres i presję czasu? Poprawił samopoczucie? Pomógł coś
osiągnąć? Jeśli odpowiedź brzmi „TAK”, to był to prawdopodobnie rezultat
pozorny albo krótkotrwały. Jeśli zaś odpowiedź brzmi „NIE” – nie mam, na
razie, więcej pytań.
Dobrze wiem, jak się z tym możesz czuć (sama tego doświadczyłam,
podobnie jak moi znajomi). Poczucie winy, frustracja, brak wiary we własne
siły – bo „nigdy” niczego nie udaje się zrealizować na czas i do końca (jeśli w
ogóle). Rodzi to także dezaprobatę i brak zaufania innych.
Dla własnego zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia powinieneś
zmierzyć się z nawykiem prokrastynacji. Na szczęście złych nawyków
można się stosunkowo łatwo pozbyć.

Dowiedz się więcej - kliknij